In België en Nederland spelen in grote lijnen dezelfde dossiers. Vooral klimaat- en duurzaamheidsthema’s, zoals het reduceren van stikstofen methaanemissies en het garanderen van ontbossingsvrije aanvoer van soja(schroot). “In Noordwest-Europa spelen we vaak een voortrekkersrol en hebben we dezelfde zienswijze. Nevedi en BFA kunnen dus gemakkelijk samen optrekken”, aldus Henk Flipsen, directeur van Nevedi. Katrien D’hooghe, directeur van BFA vult aan: “Nationaal zijn er verschillen in de exacte uitvoering van de dossiers, maar het gedachtegoed erachter is vaak hetzelfde. Bijvoorbeeld bij het verlagen van het ruweiwitgehalte in voeders, met als doel de ammoniakemissie van het dier te beperken.”
‘We willen vernieuwingen etaleren en proactief als sector zeggen: dit kunnen we’
Noodzaak ontstaat
Voorgaande jaren was er al geregeld overleg tussen de brancheorganisaties. De intentie bestaat om op bepaalde thema’s nauwer samen te werken. Zeker op Europees niveau is het van belang om waar mogelijk samen op te trekken. Zo kunnen ze breed gedragen standpunten zo goed mogelijk onder de aandacht brengen. Een bijkomend voordeel van harmonisatie tussen België en Nederland is dat bedrijven die in verschillende landen actief zijn, hun interne bedrijfsvoering kunnen optimaliseren.
Bijvoorbeeld op vlak van voedselveiligheid. “Op sommige punten is dat nu nog niet het geval”, zegt D’hooghe. “Bijvoorbeeld bij salmonella. Van sommige serotypes salmonella wordt het risico anders ingeschat in België dan in Nederland en gelden dus ook andere regels.”
Henk Flipsen en Katrien D’hooghe zien een keerpunt in de houding van de diervoederindustrie.
Regelgeving blijft verschillen
Door meer samenwerking streven Nevedi en BFA ernaar om dergelijke verschillen te minimaliseren. Al kan ‘copy-paste’ ook niet altijd, waarschuwt D’hooghe. “We hebben in Nederland en België te maken met een andere overheid, waardoor de regelgeving altijd wel wat zal blijven verschillen. Maar we willen wel kijken naar vragen als: waar willen we naartoe in België en Nederland? Op welke onderwerpen willen we hetzelfde doel bereiken? Kunnen we daar samen optrekken?
Waar kunnen we coalities vormen binnen de Europese agenda?” Flipsen vult aan: “Het is makkelijker om te lobbyen richting de Europese Commissie als je dat gezamenlijk doet met meerdere Noordwest-Europese landen.”
Van elkaar leren
Een van de onderwerpen waarbij BFA en Nevedi de komende tijd samen willen optrekken, is de nieuwe ontbossingswet. Maar bijvoorbeeld ook bij de registratie van additieven, de implementatie van de Green Deal en de Farm to Fork Strategy. “We houden elkaar op de hoogte: hoe willen we het implementeren? Waar lopen we tegenaan? Hoe gaan we daarmee om?”, vertelt D’hooghe. Het uiteindelijke doel? “Samenvattend kun je zeggen dat we van elkaar willen leren, voldoen aan de regelgeving haalbaar willen houden voor onze leden en zo veel mogelijk grondstoffen en nevenstromen beschikbaar willen houden”, aldus Flipsen.
’De licence to produce schuift op. Eerst moest je vooral veilig diervoer produceren, nu moet je aantoonbaar duurzaam produceren’
Keerpunt in houding industrie
Dan is er nog een ander belangrijk onderwerp waarin BFA en Nevedi samen willen optrekken: de noodzakelijke transitie naar een duurzamere productie. Flipsen: “Onze grootste opdracht is bekijken hoe we onze leden de transitie doorhelpen. Want dat de voerindustrie daaraan een bijdrage moet leveren, staat buiten kijf. Door meer samenwerking tussen BFA en Nevedi kunnen we onze leden beter helpen”, meent hij.
“Vaak heerst nog het beeld dat de diervoederindustrie afwacht, ze komen alleen in actie als de markt erom vraagt en ze de inspanningen terugverdienen. Van dat beeld willen we af. We willen vernieuwingen etaleren en proactief als sector zeggen: dit kunnen we. We zijn niet blind voor de maatschappelijke discussie.” Gelukkig ziet Flipsen een keerpunt in de houding van de diervoederindustrie. Het is niet langer ‘het wordt niet terugverdiend, dus we doen het niet’.
Maar: ‘we zien de noodzaak om bepaalde duurzaamheidsdoelen meetbaar en concreet in te vullen en nemen een proactieve houding aan.’ D’hooghe: “De licence to produce schuift op. Eerst moest je vooral veilig diervoer produceren, nu moet je aantoonbaar duurzaam produceren. Daarom lanceerde BFA in 2020 ook proactief haar duurzaamheidscharter met twaalf concrete doelstellingen richting 2030. En ook op Europees niveau trekken we de kar. Ook op dit onderwerp willen we samen optrekken: Waar willen we naartoe? Hoe vertalen we dat?”
Markt niet afschermen
Met duurzaamheid in het achterhoofd zien Flipsen en D’hooghe verschillende marktconcepten ontstaan. “Zeker binnen het huidige maatschappelijke debat, zoeken individuele bedrijven hun weg in de noodzakelijke transitie en verduurzaming binnen de sector en binnen de keten in het algemeen”, aldus D’hooghe. De brancheorganisaties hebben de afgelopen jaren dan ook verschillende marktconcepten zien ontstaan, en naar verwachting zal er ook de komende jaren worden gezocht naar meerwaardecreatie via marktconcepten. “Een positieve trend. Op Europees niveau is het wel belangrijk erover te waken dat marktconcepten niet gebruikt worden om – binnen een vrije Europese markt – toch binnenlandse markten af te schermen voor buitenlandse voerproducenten bijvoorbeeld.”
Een ander aandachtspunt is volgens D’hooghe en Flipsen het streven naar een evenwichtige balans tussen bepaalde doelstellingen. “Bijvoorbeeld: bij het streven naar meer dierenwelzijn is het ook belangrijk om de milieu-impact niet uit het oog te verliezen. Streven naar een juist optimum op verschillende facetten wordt dus steeds belangrijker.”
Prijzen omhoog
Wat volgens D’hooghe en Flipsen een logisch gevolg is van de verschuivende licence to produce, is dat het vaak toch hogere kosten met zich meebrengt. “Aan hoge standaarden op het gebied van voedselveiligheid én duurzaamheid zit een prijskaartje. Kosten blijven een moeilijk punt in tijden van inflatie, de energiecrisis, volatiele grondstofprijzen, enzovoorts. Maar het is wel een debat dat we moeten blijven voeren. De consument is zich onvoldoende bewust van de reële kosten van onze voeding.”
‘Het is belangrijk ervoor te waken dat marktconcepten niet worden gebruikt om binnenlandse markten af te schermen voor buitenlandse voerproducenten bijvoorbeeld’










