Marloes zit op haar plek bij Hendrix Genetics: ik word gelukkig van het verbeteren van processen.
“De meeste voldoening haal ik uit mijn privéleven”, zegt Marloes Vos (32) halverwege het interview. “Tot 7 jaar geleden zat ik in een rolstoel. Medestudenten van Wageningen Universiteit die ik nu niet meer zie, zullen zich mij op die manier herinneren. In die periode speelde ik rolstoelbasketbal.” Al van kinds af aan heeft Marloes een chronische spierziekte. “Tot aan mijn 25e ging het alleen maar bergafwaarts.
Tot op de dag van vandaag weten artsen niet precies wat voor spieraandoening ik heb, behalve dat het chronisch is. Maar tijdens mijn studie besloot ik dat het genoeg was. Ik begon met revalideren om te kunnen werken. Ik had geen zin om met een afgeronde universitaire studie een uitkering te gaan trekken, ik wil van toegevoegde waarde en fit zijn.”
‘Ik had geen zin om met een afgeronde universitaire studie een uitkering te gaan trekken’
Krachten bundelen
Zowel in haar privéleven als op werkgebied toont Marloes zich gedreven. “Ik wil doelen stellen, mijzelf vaardigheden aanleren en mezelf continu uitdagen en verbeteren.” Anno 2024 doet Marloes twee keer per jaar mee aan een triatlon: 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42 kilometer hardlopen. “Het is een beetje uit de hand gelopen”, lacht ze. “Ik doe dit trouwens niet alleen, ik kan dit bereiken omdat ik een heel team om mij heen heb.
Ik geloof heel erg in teamprestatie. Samenwerken om iets met zijn allen te bereiken, dat geldt ook in mijn dagelijks werk. In de agrarische sector klinkt nog heel vaak het credo 'kennis is macht'. Dat is echt onzin. Door je krachten te bundelen en kennis te delen, bereik je veel meer. Het Feed Design Lab waarin veel partijen uit de diervoedersector participeren, is daarvan een mooi voorbeeld.”
Sinds 5 jaar doet Marloes 2 keer per jaar mee aan een triatlon: ‘dit is voor mij een way of life’.
‘In de agrarische sector klinkt nog heel vaak het credo kennis is macht. Dat is echt onzin’
Sport als medicijn
Om geestelijk en lichamelijk in balans te blijven is het sporten voor Marloes noodzaak. “Sport als medicijn, zo mag je het gerust noemen. Ik heb het geluk dat ik me deelname aan triatlons financieel kan veroorloven. Ik maak mij er hard voor dat dit voor veel meer mensen mogelijk wordt. Zorgverzekeraars vergoeden dit namelijk niet. Daarom heb ik in 2023 de Marloes Vos Foundation ( marloesvosfoundation.nl – red.) opgericht.
Deze stichting biedt ondersteuning aan individuele sporters met een duidelijk sportdoel. Zij kunnen een aanvraag indienen voor een bijdrage, zodat zij de obstakels kunnen overwinnen en hun sportieve dromen kunnen waarmaken. Het doel van de stichting is om sport voor iedereen toegankelijk te maken, ongeacht de beperking”, legt Marloes uit. “Omdat ik weet hoe belangrijk en zinvol sporten is, begeleid ik daarnaast andere mensen die trainen voor een triatlon.
Deze sport is voor mij een way of life geworden. Vaak train ik in mijn pauze en voor of na werktijd, al met al komt dit neer op zo’n 15 tot 20 uur per week. Ik zeg wel eens gekscherend dat ik naast het sporten ook nog werk.”
Varkensgenetica
Dat werken doet ze sinds 2019 bij Hendrix Genetics als productmanager varkens. “Die diergroep ben ik eigenlijk min of meer ingerold omdat de projecten in mijn master betrekking hadden op varkens. Daarnaast staat een varken fysiologisch gezien dicht bij de mens, wat het voor mij een interessant dier maakt.”
In haar functie als productmanager is zij de schakel tussen verschillende afdelingen als Sales en R&D. “We verzamelen data van bijvoorbeeld beren en F1-zeugen. Aan de hand van die data maken we een vertaalslag richting onze klant: welke boodschap haal je uit deze data en welk product past daar het beste bij? Daarin ben ik expert. Nu is het natuurlijk zo dat wij als fokkerij geen concrete producten verkopen, wij verkopen genetische vooruitgang.
Het mooie van genetica vind ik dat je veel meer invloed hebt op het eindproduct. Wat we nu doen in het fokprogramma, daarvan zie je de resultaten pas binnen drie tot vijf jaar. We moeten met alles wat er nu speelt dus nu al nadenken over wat we over zoveel jaar bereikt willen hebben. Bijvoorbeeld op het gebied van duurzaamheid. Het varken van nu is dankzij genetica heel anders dan het varken van 10 jaar geleden. Wij houden ons bezig met de hele keten.”
Stroomlijnen van processen
Sinds september vorig jaar is ze daarnaast werkzaam als procesmanager. “Ik ben blij dat ik deze kans krijg van mijn werkgever. Om beide functies goed te kunnen doen, ben ik nu alleen nog productmanager binnen Europa en niet meer wereldwijd. De functie van productmanager helemaal loslaten wil ik nu nog niet. Ik snap hoe de business werkt en sta niet ver van de dagelijkse praktijk af. Europa is een heel diverse regio om in te werken. Dit varieert van kleine varkensboeren tot grote integraties.”
Marloes houdt zich samen met collega’s bezig met het stroomlijnen van processen. “Processen verbeteren of vernieuwen, het halen van doelen, dat is waarvan ik gelukkig word. Maar het teamproces vind ik minstens zo belangrijk. Binnen Hendrix kom ik met alle afdelingen in contact. Doordat iedereen vanuit zijn eigen expertise met zijn eigen ideeën komt, ga je vanzelf meer out of the box denken. Voor het eindresultaat is dat alleen maar goed.”
Carrière
Na het afronden van haar master Animal Sciences, adaptatiefysiologie aan Wageningen Universiteit ging Marloes aan de slag als nutritionist bij AgruniekRijnvallei. “Ik heb daar een hele mooie tijd gehad, maar ik werd daar niet gelukkig. Ik ben liever bezig met een bredere kijk op de productieketen, daarnaast vind ik het fijn om wereldwijd te werken.” Na AgruniekRijnvallei maakte ze de overstap naar Trouw Nutrition waar zij zich als productmanager bezighield met NutriOpt. Begin 2019 maakte ze de overstap naar Hendrix Genetics, waarmee ze feitelijk niet meer actief is in de diervoedersector.
‘Sport als medicijn, zo mag je het gerust noemen’
Young Feed Professionals
Gelukkig mocht ze ondanks haar overstap wel aanblijven in het bestuur van de Young Feed Professionals. “Ik vind het superleuk om te doen. Door deze functie blijf ik ook in verbinding met de diervoedersector in Nederland. Omdat alle bestuursleden een andere achtergrond hebben kunnen we van elkaar leren. Het is daarom juist wel goed geweest dat ik mocht blijven. Daardoor zijn er tijdens de verschillende jongerencongressen andere thema’s besproken. Verder heb ik in coronatijd het initiatief genomen voor een digitale bijeenkomst voor alle Young Feed Professionals. Dat was voor die tijd eigenlijk nog een onbekend fenomeen. Nu zie je dat digitaal contact gemeengoed is geworden.”
“Ik geloof heel erg in teamprestatie."
Denken in mogelijkheden
Voor wat betreft de toekomst adviseert Marloes werkenden in de diervoedersector om proactief aan de slag te gaan. “Kom in actie, zie de kansen, wees niet bang. Het is een Nederlands trekje dat we het glas altijd halfleeg zien in plaats van halfvol. Ik ben ervan overtuigd dat dierlijk eiwit nooit volledig zal verdwijnen, dus er blijft werk. In Noordwest-Europa willen we graag het beste jongetje van de klas zijn met de hoogste kwaliteit voer.
Doordat we straks met andere en/of nieuwe grondstoffen gaan werken, lukt dat misschien niet meer, maar is dat erg? We moeten op zoek naar een nieuw optimum. De balans tussen kwaliteit en kwantiteit gaat verschuiven. Maar een 8 in plaats van een 10 is ook prima.”
‘Een 8 in plaats van een 10 is ook prima’
Volgens Marloes is er in de wereld van de diervoederindustrie nog veel te winnen. “De oude garde moet gaan luisteren naar de jongere garde. Binnen de Young Feed Professionals proef ik wel dat ze openstaan voor vernieuwing en er actief mee bezig zijn, in de dagelijkse praktijk zie ik dat nog niet echt, hoewel er al wel breder wordt gekeken naar mogelijkheden dan vier jaar geleden.
We moeten niet bang zijn voor krimp. Denk in mogelijkheden. De bedrijven die nu vernieuwen, gaan het redden. Daarvan ben ik overtuigd. We moeten uit de weerstand en er vol voor gaan, dat doe ik ook in mijn privéleven. Die boodschap zou ik aan de sector willen meegeven.”










