2026. Ovocom, het Belgische overlegplatform voor de diervoedersector, viert dit jaar haar 25-jarig bestaan. Vorig jaar was het al de beurt aan het Belgische Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV). Beide organisaties zagen het levenslicht in de nasleep van de dioxinecrisis van 1999: een keerpunt in de Belgische voedselgeschiedenis. Toen bleek dat veevoeder besmet was met dioxine, volgde een grootschalige ruiming van kippen en varkens, met aanzienlijke economische schade en een politieke crisis tot gevolg.

De oprichting van het FAVV moest een einde maken aan de versnipperde controles. Verschillende diensten die toezicht hielden op voedselkwaliteit werden gebundeld in één agentschap. Het betekende een belangrijk scharniermoment in de ontwikkeling van een modern voedselveiligheidssysteem in België.

En met resultaat: België heeft een voedselveiligheidssysteem dat tot de wereldtop behoort. De combinatie van een doorgedreven autocontrolesysteem en onafhankelijk toezicht door het FAVV, levert

België een uitstekende reputatie op, ook internationaal. De agrovoedingsindustrie is dan ook de onbetwiste motor van onze economie.

Door haar groei neemt de agrovoedingsindustrie een steeds groter aandeel van de omzet, tewerkstelling, uitvoer en investeringen voor haar rekening.

Belangrijke rol FAVV

Maar tegelijk staat diezelfde sector onder grote druk: geopolitieke instabiliteit, steeds strengere Europese milieu-en duurzaamheidsvereisten, oneerlijke concurrentie vanuit derde landen en regelmatige uitbraken van dierziekten, vragen hun tol.

Juist in zo’n klimaat speelt het FAVV een belangrijke rol, het waakt immers over de gezondheid van mens, dier en milieu. Niet enkel via voedselveiligheid, maar ook door snel en effectief op te treden bij dierziektes zoals vogelgriep. Het FAVV neemt ook een belangrijke taak op zich waar het export betreft: het agentschap maakt markten open en houdt ze ook open. Zonder een geloofwaardig controleapparaat staat onze uitvoer meteen onder druk. Des te verrassender was dan ook de aankondiging eind januari: tegen 2029 zou het FAVV maar liefst 24 procent minder dotaties ontvangen van de federale overheid. Dit jaar zou de vermindering al 13 procent bedragen.

Kerntaken

Dat de Belgische overheid moet besparen, is duidelijk. Dat we dit allemaal gaan voelen, ook. Niet enkel via extra belastingen, minder pensioen of de centenindex, maar ook via besparingen op de federale overheidsinstanties. Op zich een goede zaak. We willen allemaal efficiënte overheidsdiensten die zuinig en verstandig omspringen met ons belastinggeld en die zich doelgericht inzetten op de kerntaken van de overheid. Maar moet dat echt door zo diep te snijden in de dotatie van een cruciale dienst als het FAVV?

Enkele dagen later reageerde landbouwminister David Clarinval, bevoegd voor onder andere het FAVV, dat de cijfers niet kloppen: de besparing zou beperkt blijven tot een gecumuleerd bedrag van zo’n 4,5 procent op de personeelskosten nog eens 4,5 procent op de werking, verspreid over vijf jaar. Bovendien komt er een rem op het vervangen van ambtenaren. Maar ook dat blijft een flinke aderlating.

Voedselveiligheid bewaken

Opvallend genoeg maakt diezelfde federale overheid graag bekend uitzonderingen te maken voor de departementen die instaan voor de veiligheid van haar burgers, met name defensie, justitie en de federale politie. Voedselveiligheid hoort ironisch genoeg blijkbaar niet in dit rijtje thuis. En toch; wie voedselzekerheid ernstig neemt, moet voedselveiligheid bewaken. Wellicht daarom dat de minister er ook fijntjes op wijst dat het FAVV niet enkel gefinancierd wordt door dotaties, maar ook door heffingen en contributies. Zou deze besparing dan eigenlijk toch niet gewoon een verkapte vorm van extra belastingen zijn?

BFA

Deel dit artikel