De noteringen van diervoeders zijn in juli weer wat gestegen. Voor vleesvarkenskorrel met 1.08 EW rekent Wageningen Social & Economic Research nu 29,10 euro per 100 kilo; dat is 10 cent meer dan de maand ervoor. De gemiddelde stijging over alle diervoeders vergeleken met vorige maand is 15 cent per 100 kilo. Daarmee lijkt de maandelijkse prijsstijging wat af te vlakken.
De zeugenvoeders lacto en dracht noteren 5 cent per 100 kilo hoger dan in juni, en staan nu op een niveau van respectievelijk 30,70 en 35,65 per 100 kilo. Babybiggenkorrel wordt met 44 euro 15 cent per 100 kilo duurder.
Niets meer missen over de ontwikkelingen in de diervoederindustrie? Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief of neem een voordelig (proef)abonnement !
Bij de rundveevoeders gaat A-brok gaat met 5 cent omhoog en noteert in juli 30,95 euro per 100 kilo. Snijmaiskernbrok noteert 15 cent hoger op 40,15 euro per 100 kilo. Eiwitrijke brok blijft juist stabiel op een niveau van 32,60 euro per 100 kilo.
Vleeskuikenkorrel grootste stijger
Bij de pluimveevoeders is de grootste stijging te zien bij vleeskuikenkorrel met 35 procent tarwe. Deze stijgt met 70 cent naar 38,60 euro per 100 kilo. Dat is ook gelijk de grootste stijger van alle diervoeders deze maand. Andere voersoorten worden 5 tot 15 cent per 100 kilo duurder. Zo noteert Legmeel fase 1 nu 32,85 euro; dat was in juni nog 32,70 euro per 100 kilo.
Over alle voersoorten heen ligt de gemiddelde notering nu bijna 60 cent boven het niveau van juli 2025. Daarvan is rosekalverbrok het meeste in prijs gestegen, namelijk 1,05 euro per 100 kilo. Vleesvarkenskorrel is vergeleken met een jaar geleden juist 20 cent goedkoper geworden.
Ontwikkelingen grondstoffenmarkt
De beperkte stijging van de voerprijzen sluit aan bij de ontwikkelingen op de grondstoffenmarkt. Hoewel de tarweprijzen de afgelopen weken sterk schommelden door geopolitieke spanningen in het Zwarte Zeegebied, bleek een deel van deze stijging van tijdelijke aard. Tegelijkertijd zorgen goede oogstvooruitzichten voor maïs en soja in de Verenigde Staten voor voldoende mondiaal aanbod, waardoor de prijsdruk op belangrijke grondstoffen wordt beperkt.
Wel blijft de Europese productie onder druk staan door aanhoudende droogte en is de beschikbaarheid beperkt door lage waterstanden op de Europese binnenwateren. Hierdoor neemt de afhankelijkheid van wegtransport toe, wat de logistieke kosten verhoogt en de onzekerheid vergroot. Per saldo blijft de grondstoffenmarkt volatiel.








