17De Molenaar
Carolien Makkink ANALYSE
Stikstofcrisis nader bekeken
Al geruime tijd wordt het nieuws gedomineerd door de stikstofcrisis. Er wordt veel over gezegd en geschreven. Soms is het lastig om door de bomen het bos nog te zien. Carolien Makkink dook dieper in de materie, zette de feiten op een rij en liet haar eigen licht schijnen op dit onderwerp.
Programmatische Aanpak Stikstof (PAS) zitten de woningbouw, de wegenbouw, de industrie en de agrarische sector op
De stikstofcrisis houdt Nederland (en België) al maanden in zijn greep. Sinds de Raad van State een streep zette door de Hoe is het zo gekomen? Hoe lossen we het op?
slot. Vanuit Brussel wordt Nederland verplicht om zijn Natura 2000-gebieden beter te beschermen.
De depositie van stikstof – eigenlijk: ammoniak (NH
3 ) en stikstofoxiden (NOx)
– moet dus zo snel mogelijk aan banden worden gelegd. Omdat de landbouw wordt beschouwd als de grootste bron van stikstofdeposities (in 2018: 46 procent), moet deze sector vol aan de bak, al moet ook worden opgemerkt dat ongeveer een derde van de in ons land neerslaande stikstofverbindingen afkomstig is uit het buitenland.
Wat is het probleem? Emissies van stikstofverbindingen uit landbouw, verkeer, bouw en industrie verspreiden zich door de lucht en slaan in de vorm van natte of droge depositie weer neer, deels in natuurgebieden (zie figuur 1). Stikstof verrijkt de bodem en dat bedreigt planten die gedijen op arme grond. Stikstoftolerante vegetatie als bramen en brandnetels krijgen dan de overhand en dat is onwenselijk als we stikstofgevoelige planten willen behouden. Overigens is in augustus bekend geworden dat de stikstofexcretie in de melkveesector dit jaar ruim onder het >>Het scheiden van mest en urine draagt bij tot vermindering van de ammoniakuitstoot.








