De afgelopen decennia is er weinig veranderd in de beschikbaarheid van eiwit in Europa. “Het eiwittekort is sinds de jaren 70 alleen maar toegenomen”, aldus Jens Schaps , directeur generaal voor handel bij de Europese Commissie . Verschillende mogelijkheden om het eiwittekort te verkleinen worden onder de loep genomen, maar over de weg die in Europa het best kan worden ingeslagen, kunnen de lidstaten het niet eens worden, stelt Schaps vast, tijdens de Fefac -conferentie in Keulen tijdens de beurs Victam International.
GMO
Een van de mogelijkheden om het Europese eiwittekort te verkleinen, is het toelaten van GMO-gewassen. Deze aanpak stuit echter op weerstand in een groot deel van de lidstaten. “De politieke realiteit is dat we er als Europa gezamenlijk niet uitkomen. Dat betekent in principe dat de commissie aan zet is, en de lijn kan bepalen. Juncker heeft echter besloten dat op z’n controversieel onderwerp de mening van Europa niet mag worden opgelegd aan de lidstaten. En dus is de verantwoordelijkheid doorgeschoven naar de lidstaten”, legt Schaps uit.
Gezamenlijk
De aanwezige vertegenwoordigers van Fefac-landen zijn in het algemeen slecht te spreken over deze, in hun ogen uitvlucht, van de Europese Commissie. “De Europese Unie is opgericht om ervoor te zorgen dat we een handelsblok zijn, een gezamenlijke markt hebben. En door dit besluit ontstaan er binnen Europa verschillen in aanpak en strategie op een belangrijk dossier, namelijk de eiwitvoorziening in Europa. Dat is niet te verklaren en al helemaal niet verstandig in een markt die zich afspeelt op het wereldtoneel”, aldus een vertegenwoordiger van Groot-Brittannie.








