Wie ooit een inleiding van Jos Burgers heeft mogen aanhoren of een van zijn boeken heeft gelezen kent de titel boven deze Krakende Persen. Geweldig hoe Jos in iedere spreekbeurt of boek de focus van het product of dienst verlegt naar de oplossing van een probleem. Je koopt immers een boormachine om gaten mee te maken, of in onze sector diervoeders om dieren te voeden, maar ook hun baasjes tevreden te stellen.

Petfood is het thema van deze uitgave van De Molenaar. Waar vroeger de hond en de kat het in eerste instantie moesten doen met de restjes van de huiselijke pot en lokale slagerij en eigen prooien, is er nu een keuze uit een grote variatie aan voeders voor huisdieren.

Maar het zegt nog meer over de eigenaren van huisdieren en maatschappij waarin we leven. Waar vroeger huisdieren nog een functie hadden, zoals het vangen van muizen door katten, waken door honden of een konijnenbout voor de kerstmaaltijd, zijn ze nu onderdeel van het gezin geworden. Bijzonder is ook om te zien wat er allemaal voor huisdieren te koop is. Dit varieert van speciale voeding, allerhande benodigdheden tot diergeneeskundige hulp.

Door de jaren heen zijn we het dier steeds meer als mens gaan zien, met een aantal grote gevolgen. Zo kiezen mensen er bewust voor geen of minder vlees, melk en eieren te gaan eten en worden (deeltijd) vegetariër. Wat de veehouderij direct raakt, is dat de Nederlanders en met hen de politiek zich steeds meer en meer zijn gaan bemoeien met het leven van (landbouwhuis)dieren.

Het laatste uitvloeisel is het Convenant ‘Stappen naar een dierwaardige veehouderij’, dat samen met de landbouwsector, de Dierenbescherming, overheid en de marktpartijen is opgesteld. Petfood is een kans voor de diervoederindustrie door de veranderde attitude van de maatschappij ten aanzien van dieren. Juist door deze veranderende kijk op dieren is er kritiek op de veehouderij en staat de afzet van diervoeders onder druk. Met een convenant sparen we de kool en de geit.

Deel dit artikel

Wim Thielen