Het verstrekken van kunstmelk gedurende de eerste zes dagen na spenen verhoogt de energieopname en groei van biggen. Maar het aantal biggen met klinische verschijnselen passend bij een Streptococcus suis infectie vermindert hierdoor niet. Daarentegen verbetert een luxer speenvoer de technische resultaten van de biggen niet, maar zijn er wel minder biggen met Streptococcus suis verschijnselen. Dit zijn de belangrijkste resultaten uit een onderzoek dat uitgevoerd is in opdracht van het Productschap Vee en Vlees , het Productschap Diervoeder en het ministerie van EL&I .
Onderzoek
Op Varkens Innovatie Centrum Sterksel is onderzocht of het verstrekken van kunstmelk gedurende de eerste zes dagen na spenen en het verstrekken van een luxer speenvoer B, met beter verteerbaar eiwit, meer ontsloten granen, meer zuren, toegevoegd kokosvet en meer fermenteerbare NSP de energieopname van de biggen verhoogt en het aantal biggen met klinische verschijnselen passend bij een Streptococcus suis (S. suis) vermindert. Doel van het onderzoek is vermindering van het aantal biggen met een S. suis infectie en daardoor vermindering van het antibioticum gebruik bij gespeende biggen.
Proefopzet
De behandelgroep ‘wel kunstmelk’ kreeg de eerste zes dagen na spenen een speciaal voor deze proef samengestelde kunstmelk verstrekt. Daarnaast kregen ze speenvoer verstrekt. De biggen in de behandelgroep ‘geen kunstmelk’ kregen alleen speenvoer verstrekt. De helft van de biggen kreeg de eerste veertien dagen na spenen het praktijkconforme speenvoer verstrekt (voer A). De overige biggen kregen een speciaal speenvoer verstrekt (voer B). Na veertien dagen is in alle behandelgroepen geleidelijk overgeschakeld op hetzelfde opfokvoer.
De kunstmelk werd de eerste drie dagen na spenen elke twee uur (12 keer per dag) en de volgende drie dagen elke 4 uur (6 keer per dag) via een aflopend voerschema verstrekt in een rond trogje. De kunstmelk werd automatisch verstrekt met behulp van een Förster melkmachine. Speenvoer en opfokvoer werden onbeperkt verstrekt via een 2-vaks droogvoerbak. Daarnaast konden de biggen de eerste 7 dagen na spenen speenvoer opnemen uit een ronde trog met voorraadbak.
Resultaten
Uit het onderzoek blijkt dat de biggen die kunstmelk kregen in de eerste zes dagen na spenen 0,18 EW/d meer opnamen in de eerste week na spenen (0,49 versus 0,31 EW/d) en 86 g/d sneller groeiden (249 versus 163 g/d) dan biggen die geen kunstmelk kregen. Ook in de tweede week na spenen namen de biggen die de eerste zes dagen na spenen kunstmelk kregen meer energie op (0,56 versus 0,53 EW/d), groeiden sneller (394 versus 355 g/d) en hadden een gunstigere EW-conversie (1,44 versus 1,53) dan de biggen die geen kunstmelk kregen.
De biggen die kunstmelk kregen namen in het traject van spenen tot vijf weken na spenen gemiddeld 0,81 EW/d op en groeiden 509 g/d. Bij de biggen die geen kunstmelk kregen was dit respectievelijk 0,75 EW/d en 476 g/d. De biggen die speenvoer B kregen namen de eerste twee weken na spenen meer energie (0,50 versus 0,45 EW/d) op dan de biggen die speenvoer A kregen.
De hogere energieopname resulteerde niet in een hogere groei. Het verstrekken van speenvoer B verminderde het aantal biggen met klinische verschijnselen passend bij een S. suis infectie (11 versus 3 biggen) en het aantal uitgevallen biggen (5 versus 1) in vergelijking met speenvoer A. Het is niet duidelijk of een of meer aanpassingen in het voer of de combinatie van alle veranderingen in het voer hier verantwoordelijk voor is.
Conclusie
Het financiële resultaat (opbrengst minus totale variabele kosten) per afgeleverde big is bij de biggen die geen kunstmelk en speenvoer B kregen 1,60 euro hoger dan bij de biggen in de andere drie groepen. In de andere drie groepen is de opbrengst minus totale variabele kosten per afgeleverde big vergelijkbaar.








