Het is een langlopend traject: de invoering van de Europese ontbossingswet (EUDR). In een webinar gaf Martina Torma van RTRS een overzicht van de ontwikkelingen en implicaties. Tijdens de paneldiscussie verwoordde Anton van den Brink van Fefac de frustraties van de diervoedersector over de ontbossingswet .

In december 2025 werd de implementatie van de EUDR voor een jaar uitgesteld en zijn vereenvoudigingen doorgevoerd. “We hebben verschillende termen uit de wet – ‘upstream operator’, ‘first downstream operator’, ‘trader’, ‘micro and small primary operator’ – beter gedefinieerd en hun respectievelijke verplichtingen vastgelegd. Er zijn nieuwe bepalingen opgesteld voor (zeer) kleine operators, om de procedures voor hen te vereenvoudigen”, legt Martina Torma uit.

In het voorjaar van dit jaar zijn nieuwe documenten gepubliceerd en is de stand van zaken geëvalueerd. Implementatie van de EUDR is naar verwachting op 30 december van dit jaar voor grote en middelgrote ondernemingen en op 30 juni 2027 voor (zeer) kleine operators. Torma benadrukt dat de kernverplichtingen van de EUDR niet veranderd zijn. “Traceerbaarheid, geolocatie, wettelijkheid en ‘due diligence’ waren en zijn de basis van de wet”. Zij roept belanghebbenden op om de extra tijd te benutten ter voorbereiding op de definitieve invoering van de EUDR.

Fefac: uitstel ontbossingswet zorgelijk

Voor de Fefac is de ontbossingswet een hoofdpijndossier, vertolkt Anton van den Brink van Fefac de gevoelens van de diervoederindustrie. Enerzijds is hij blij met de recente verduidelijkingen in de wet, anderzijds wijst hij erop dat er nog steeds veel onduidelijk is en dat er nog praktische kwesties liggen die getackeld moeten worden. “Het nieuwe ‘Frequently Asked Questions’ document beantwoordt wel sommige vragen, maar roept ook weer nieuwe op”, stelt Van den Brink.

De diervoederindustrie betrekt haar grondstoffen vanuit de hele wereld. Het is lastig om in elk herkomstland te voldoen aan de verplichtingen van de EUDR. “Dat de wet steeds weer wordt uitgesteld helpt ook niet. Diervoederbedrijven die vooroplopen en al voldoen aan de EUDR-verplichtingen krijgen te maken met een tekort aan sojaschroot en worden op kosten gejaagd.” Het streven naar segregatie van sojastromen baart de voersector ook zorgen.

Voorstander van ‘mass balance’

Fefac blijft een voorstander van ‘mass balance’ om duurzame soja te certificeren. “Volledig fysiek scheiden van duurzame en niet-duurzame sojastromen is wat ons betreft een utopie. De praktijk van oogst, transport bijeenbrengen van partijen, opslag en export is daarvoor te ingewikkeld. Als elke partij apart vervoerd en opgeslagen moet worden, zouden de kosten uit de pan rijzen”, zegt Van den Brink.

Fefac steunt het streven naar verduurzaming van de sojaketen, maar heeft (nog steeds) zorgen over de praktische uitvoerbaarheid van de EUDR voor de verschillende schakels in de diervoederketen.