Spreiding
Uit analysecijfers van graskuilen blijkt dat er veel spreiding zit tussen de hoeveelheid eiwit in gras en het P-gehalte. Bij een totaal ruw-eiwitgehalte van bijvoorbeeld 175 ligt het P-gehalte tussen 2,5 en 6 g/kg droge stof. Voor vakbekwame veehouders ligt er dus ruimte om te sturen op eiwit én fosfaat in gras(kuil).
Ouder gras
Jong gras bevat veel ruw-eiwit in combinatie met veel P. Door een snede langer te laten staan, daalt de hoeveelheid P/kg droge stof. Graskuilen met een ADL van 15 g/kg droge stof bevatten gemiddeld 4,1 gram P; bij een ADL van 20 is dit 3,7 gram P per kg droge stof. Dat lijkt niet veel, maar per kilo droge stof wordt 10 procent minder P aangevoerd. De lagere eiwitgehalte in het oudere gras wordt gecompenseerd door een betere benutting van het eiwit, omdat de structuurwaarde van het ruwvoer hoger is. Zowel de P- als de N-efficiëntie stijgt, waardoor de excretie daalt.
Bron: BLGG AgroXpertus








