Ik kon een licht geïrriteerde zucht niet onderdrukken toen ik las dat supermarktdiscounter Lidl de plantaardige eiwitverkoop in 2030 op 50 procent wil hebben. Dit onder het mom van een ‘beter klimaat’ en een ‘duurzame wereld’. Vage begrippen die voor menig burger weinig concreet te maken zijn.
Eind vorige maand vond het 7e jongerencongres plaats. Thema: eiwittransitie. Bij de afsluitende discussie kwam naar voren dat verschillende jongeren uit schaamte er niet meer voor uit durven komen dat zij vlees eten. Kort door de bocht ben je als gevolg van beeldvorming door (linkse) media en bepaalde ngo’s voor sommige bevolkingsgroepen inderdaad zo’n beetje een paria als je vlees eet. ‘Slecht voor het milieu en zielig voor het dier’, klinkt het.
Terug naar het jongerencongres. Professor Frédéric Leroy van de Vrije Universiteit Brussel betoogde dat vlees eten prima in een gezond én duurzaam eetpatroon past. Het blindstaren op uitstoot is volgens hem een gevaar. De professor liet zien dat in landen als Australië, de VS en het VK het ijzertekort bij vrouwen sterk is toegenomen. Zijn boodschap: durf uit te dragen dat vlees gezond is.
Meer dan 1000 wetenschappers ondertekenden onlangs ‘The Dublin Declaration’, een oproep om voorzichtig te zijn met het demoniseren van veeteelt en dierlijke voeding.
Nu zeg ik niet dat Lidl de veeteelt demoniseert, maar wat is de volgende stap van Lidl na 2030? 75 procent plantaardig en uiteindelijk volledig? Dat laatste kan sowieso niet, bleek tijdens het jongerencongres, want waar laten we dan bijvoorbeeld de humane reststromen? Mijn devies: laat iedereen in zijn of haar waarde en dát eten waar hij zich goed bij voelt. Daar wordt het klimaat echt niet meteen slechter van.









