De nutritionele waarde van sojaschroot wordt niet alleen bepaald door het eiwitgehalte, maar ook door de verteerbaarheid en de consistentie van de samenstelling. Volgens het U.S. Soybean Export Council (USSEC) kan dit samen een waardeverschil van 20 tot 25 dollar per ton opleveren. Thomas D’Alfonso van USSEC licht die berekening toe in een nieuwe podcast van The Poultry Site over de invloed van teelt, oogst en verwerking op de kwaliteit van sojaschroot.

USSEC geeft als voorbeeld dat een nutritionist bij meer variatie bijvoorbeeld niet met 3 procent lysine zou rekenen, maar met 2,5 procent. Dat maakt concreet hoe variatie financieel doorwerkt in een voerformule. De berekening is gebaseerd op verschillen in nutriëntengehalte, verteerbaarheid en consistentie en is daarmee een inschatting van USSEC, niet een algemeen vastgestelde marktwaarde.

Kwaliteit gaat verloren

Volgens USSEC begint de variatie al bij de teelt en oogst. Klimaat, oogstomstandigheden en het drogen van sojabonen kunnen invloed hebben op beschadiging en de uiteindelijke nutritionele kwaliteit. Ook tijdens transport en overslag kan kwaliteit verloren gaan.

Daarmee verschuift volgens de organisatie de beoordeling van sojaschroot van alleen het eiwit- of prijsniveau naar de hoeveelheid daadwerkelijk beschikbare nutriënten. Voor voerbedrijven betekent dit dat ook de voorspelbaarheid van een grondstof onderdeel is van de werkelijke kostprijs. De waarde van een partij soja wordt dan niet alleen bepaald door wat ervoor wordt betaald, maar ook door hoe nauwkeurig ermee kan worden geformuleerd.