Raapzaadschroot is een bijproduct van het oliewinningsproces uit raapzaad en wordt als eiwitbron in diervoeders gebruikt. Naast eiwit bevat raapzaadschroot ook veel vezels die zoogdieren, zoals kippen en varkens, niet kunnen verteren. In de dikke darm van deze dieren kunnen vezels wel gefermenteerd worden door de aanwezige microbiota, maar de fermentatie van raapzaadschroot vezels is niet volledig. Annemieke Pustjens onderzocht technologieën, al dan niet gecombineerd met toevoeging van enzymen, met als doel de fermentatie te verbeteren. Op 18 oktober hoopt zij op basis van haar onderzoek te promoveren aan de Wageningen Universiteit .
Onderzoek
De behandelde raapzaadschroot is binnen het onderzoek zowel in vitro en als in vivo verteerd. Niet gefermenteerde vezel-structuren uit raapzaadschroot zijn door Pustjens in detail gekarakteriseerd in de mest van kippen en varkens. In vleeskuikens kunnen met name zeer complexe vezelstructuren niet worden gefermenteerd. Varkens hebben een langer maag-darmkanaal en zijn daardoor in staat vezels verder te fermenteren. Niet gefermenteerde vezelstructuren uit raapzaadschroot zijn vooral rhamnogalacturonaan, arabinaan, xyloglucaan, (glucurono)xylaan, galactomannaan en cellulose.








