De Molenaar viert dit jaar het 125-jarig bestaan. Ter gelegenheid van dit jubileum duikt de redactie in het omvangrijke archief van De Molenaar. In deze achtste aflevering gaan we terug naar de 56e jaargang: 1953.
De jaren 50 staan in het teken van wederopbouw en herstel. Mensen zien de toekomst voorzichtig met optimisme tegemoet, ook bij De Molenaar is de toon optimistisch. Op 4 januari 1950 schrijft de hoofdredacteur:
“De Molenaar is langzaam maar zeker in omvang gegroeid, de uitvoering werd beter en ’t resultaat is dat we een vakblad hebben dat er wezen mag. (..) Het blad groeide uit van ca. 10 pag. tot 12 pagina’s en bereikte zelfs bij uitzondering een omvang van 20 pagina’s!”
In dit decennium is op de redactionele pagina’s veel informatie te lezen. Op 8 juli 1953 constateert de redacteur in één van zijn bijdragen dat niet alle artikelen met de ‘nodige attentie’ worden gelezen:
“We bemerken dikwijls, dat men tweemaal, driemaal vraagt, wat een poosje tevoren duidelijk in ons blad is verklaard”
Overigens is dit geen zeker geen ‘klacht’ richting de lezer want:
“Als de lezers alles onthielden (..), dan waren we op de dag van heden beslist uitgeput. Dan moeten we zelf eerst wat vinden om weer wat nieuws te kunnen schrijven en de lezers zullen begrijpen dat dit van week tot week zomaar niet gaat.”
Watersnoodramp
Het ultieme dieptepunt dit decennium is de Watersnoodramp in Zuidwest-Nederland die in de nacht van 31 januari 1953 op 1 februari 1953 plaatshad. In Nederland kostte deze ramp aan 1836 Nederlanders het leven. Onder de slachtoffers zaten ook molenaars, zo lezen we op 18 februari 1953. Net als na de Tweede Wereldoorlog roept de redactie ook nu op om een inventarisatie van de schade door te geven. De lijst met overleden molenaars uit het rampgebied en materiële schade die in de nummers daarop volgt is indrukwekkend:
“Het is een treurige lijst (..) Omdat er wellicht nog vele dergelijke berichten zullen volgen, zullen we met deze sobere vermeldingen volstaan.”
Ook wordt in het blad vanuit verschillende vakgroepen de oproep gedaan om getroffenen te helpen. We lezen meerdere voorbeelden van belangeloze hulp. Zoals door de firma J. Kleinbussink & Zoon:
“Mochten er in uw gemeente molenaars zijn die schade hebben geleden aan de technische installatie in hun bedrijf (..) dan kunnen zij in alle opzichten op onze medewerking rekenen. Wij zullen hun gaarne op alle mogelijke manieren belangeloos van dienst zijn.”
Trage overheid
Ook in de jaren 50 was er de nodige ergernis over de Haagse politiek. De afhandeling van de schade als gevolg van de Watersnoodramp verloopt alles behalve soepel, zo lezen we op 13 mei 1953:
“De rampschadebureau’s (..) bezitten op vele plaatsen geen formulieren of reiken deze althans niet uit, ten einde de schade te doen registreren. Zo wordt het hoe langer hoe moeilijker de schade vast te stellen. (..) áls zij ze – o, wonder der wonderen – al bezitten worden ze niet uitgereikt. Wat is dat voor een geheimzinnige beweging?”
Einde veevoederdistributie
Een heugelijke mededeling in april 1953: de veevoederdistributie, een overblijfsel uit de Tweede Wereldoorlog, wordt met ingang van 28 april opgeheven. Wel zitten er nog wat haken en ogen aan de nieuwe regelgeving die volgens de redactie ‘ruimschoots stof tot commentaar’ bieden. Zo is men bijvoorbeeld nog niet volkomen vrij in het samenstellen van diverse mengsels. Pas in 1954 wordt de im- en export van veevoeder(grondstoffen) vanuit de overheid volledig vrijgegeven.
Deze kort, maar krachtige ‘review’ is in 1953 meerdere keren terug te vinden in De Molenaar.
Op 19 augustus 1953 lezen we een uitgebreide bespiegeling over het gebruik van antibiotica in mengvoeders. Waakzaamheid en aandacht voor deze moeilijke materie blijft noodzakelijk, luidt het advies aan het eind van dit artikel.
Een onvervalste cliffhanger in deze advertentie.
125 jaar
In de maanden na de Watersnoodramp wordt er plaats ingeruimd voor hulpacties voor getroffen molenaren.
De voor- en achterzijde van het eindejaarsnummer van De Molenaar zijn in 1953 full colour. Vanaf 8 mei 1957 heeft elke editie een full colour cover, in de welbekende gele kleur.












