Tijdens Victam Asia 2024 in Bangkok werd ook de International Feed Technology Conference (IFTC) gehouden. De organisatie koos voor onderwerpen en sprekers uit de regio: Vietnam, Maleisië en Thailand. In deze landen wordt kritisch gekeken naar het grondstoffengebruik, zo bleek tijdens de conferentie waar zo’n 70 bezoekers uit verschillende landen op af kwamen.
Een voorbeeld van een lokale grondstof is het gebruik van rijst(bijproducten) in plaats van mais.
In Vietnam zijn er zo’n 520 miljoen kippen en 296 diervoederproducenten die samen 20 miljoen ton voer produceren. “Het aantal kippen groeit jaarlijks met 6 procent”, vertelt Mai Ahn Khoa van de Thai Nguyen University tijdens de IFTC in Bangkok. Er is een sterke productiecompetitie uit landen als Thailand, Brazilië en China. De onderzoeksuitdagingen in Vietnam liggen vooral bij het verhogen van de productieschaal. “Meer dan 80 procent van de productie vindt plaats op kleine schaal”, aldus Mai Ahn Khoa.
Daarnaast liggen er uitdagingen op het gebied van de pluimveerassen, het opheffen van het tekort aan voergrondstoffen en het voorkomen van ziektes. “Ook in Vietnam bestaan de productiekosten voor zo’n 70 tot 80 procent uit de kosten van grond stoffen. En inmiddels zijn de prijzen 30 procent hoger dan voor de coronaperiode.”
Meer lokale grondstoffen
Mais, sojaschroot en rijstzemelen zijn de voornaamste voeringrediënten. Ook lokale grondstoffen worden gebruikt, zoals cassave. “Met een totaal van circa 13 miljoen ton”, zegt Mai Ahn Khoa. “Hoewel dit aantal al vrij hoog is, ligt er een oplossing in het gebruik van lokale grondstoffen en het gebruik van meer co-producten voor de toekomstige pluimveeproductie.” Een voorbeeld van een lokale grondstof is het gebruik van rijst (in plaats van mais) en van bladproducten. Ook in Aziatische landen wordt er steeds meer gedacht over circulaire landbouw en een lagere afhankelijkheid van import. En er is steeds meer aandacht voor het toepassen van toevoegingen als probiotica en enzymen.
Maleisië
In Maleisië zijn de agrarische belangen verdeeld over rubberproductie (2 procent), bosbouw (5 procent), visteelt (11 procent), veehouderij (16 procent), palmolie (37 procent) en ‘overige’ (29 procent). In Maleisië is binnen de veehouderij de pluimveeproductie eveneens het belangrijkst en ook daar buigt men zich over de toekomst van het grondstoffengebruik. “Momenteel gebruiken diervoederproducenten voornamelijk rijstbijproducten, mais, sojaschroot, palmpitschilders, kokosbijproducten en suikerriet”, weet dr. Nazri Nayan van de Universiti Putra Malaysia.
Voederwaarde ruwvoeders verhogen
Voor herkauwers komen ook bepaalde ruwvoeders zoals grassen in het vizier, met eiwitgehalten tussen de 80 en 240 g/kg op productbasis. “Nadelen van deze producten zijn de lage verteerbaarheid en lage smakelijkheid. Ook het energiegehalte ervan laat te wensen over”, aldus Nazri Nayan. Het afbreken van lignine in deze producten kan zorgen voor vooruitgang. Een aantal bewerkingen, waaronder het gebruik van bepaalde schimmels, zou hiervoor kunnen zorgen. Dit zou de voederwaarde van deze ruwvoeders kunnen verhogen, al is meer onderzoek nodig. Nazri Nayan adviseert op dit type behandelde producten niet afzonderlijk te vervoederen, waarschijnlijk in verband met smakelijkheid.
CP Group Thailand
Pairat Srichana is senior vicepresident van de Charoen Pokphand (CP) Group in Thailand, ‘s werelds grootste producent van voer, garnalen, en een mondiale top 3-producent van pluimvee en varkensvlees. “Binnen ons bedrijf is het technologisch onderzoek vooral gericht op dierprestaties, alternatieve grondstoffen en precisievoeding”, aldus Pairat Srinchana. In hun onderzoeks- en innovatiecentrum worden modellen gevalideerd met als doel: het verlagen van de hoeveelheid mest, de stikstof- en CO2-uitstoot.
Ook zijn er modellen voor darmgezondheid en vindt er onderzoek plaats naar het darmmicrobioom. “Zowel industrieel als academisch onderzoek zijn nodig om vooruitgang te boeken. Samenwerking tussen beide onderzoeksgroepen is noodzakelijk”, meent Pairat Srinchana. De genoemde samenwerking kreeg gestalte op het vlak van genetisch potentieel, evaluatie van grondstoffen (zoals een netto-energiesysteem voor pluimvee), het invoeren in labmethoden en NIRS en de zoektocht naar alternatieve grondstoffen en additieven. “De follow-up moet ten slotte komen van digitale technologie en de integratie van big data.”
‘Er ligt een oplossing in het gebruik van lokale grondstoffen en co-producten’
Een pdf van de lezingen van Mai Ahn Khoa (Poultry development in Vietnam: Challenges and current focus in nutrition research) en Nazri Nayan (Bioprocessing of agro-industrial biomass for ruminant production in developing countries) is opvraagbaar bij de redactie. Ook Thomas van der Poel gaf een presentatie tijdens de conferentie. Het verslag hiervan volgt in een volgende editie van De Molenaar.








