In de huidige situatie in Nederland lijkt het stikstofdebat een soortgelijke ontwikkeling te volgen. We hebben een overheid die een beleid in gang zette om de veestapel fors in te krimpen. Dat moet zorgen voor lage N-depositie op natuurgebieden en dan voldoet Nederland aan de Europese regels. Verdere discussie en onderzoek was onzin, want er is meer dan genoeg ‘hard’ wetenschappelijk bewijs, aldus de stellige beweringen vanuit de overheid.
Onderzoeken en rapporten van vooral RIVM en WUR zouden dat aantonen. Wie daaraan durft te twijfelen, wordt verguisd en gekleineerd als wetenschapsontkenners. Maar het afgelopen jaar hebben de massale trekkeracties en blauw-wit-rode vlaggen geleid tot dieper graven en het steeds opnieuw controleren van diverse beweringen door stikstofministers.
Overduidelijk blijkt inmiddels dat selectief met feiten is omgegaan. Wijzen naar Brussel als argument voor het Nederlandse stikstofbeleid is onterecht, zo blijkt uit EU-documenten die door Geesje Rotgers van Stichting Agrifacts zijn opgevraagd. Nog steeds wordt er door meerdere politici, natuurorganisaties en media kleinerend gereageerd op de weerstand vanuit boerenhoek. Terwijl toch ook het rapport van bemiddelaar Remkes afgelopen zomer heeft aangetoond dat de wetenschappelijke basis aan alle kanten rammelt.
Hopelijk wordt er in 2023 eerlijker door alle partijen op zoek gegaan naar de ‘best beschikbare versie van de waarheid’. Zelfs als het kan leiden tot aftreden van ministers.







