In het boek ‘The Merchants of Grain’ (1979) beschrijft de Amerikaanse journalist Dan Morgan hoe de graanhandel in de wereld door een handvol grote handelshuizen wordt beheerd en hoe belangrijk de graanhandel is in het geopolitieke machtsspel. Wie geen kennis heeft tarwe, is het niet waard om staatsman te worden, zo staat erin vermeld.
Ik moest daaraan denken toen het bericht naar buitenkwam dat de Chinese overheid opdracht gaf aan importeurs om 12.000 ton varkensvlees uit de VS niet te ontvangen. Die lading ter waarde van ruim 35 miljoen dollar was notabene al betaald en op weg naar de Chinese havens, maar mocht niet worden ingeklaard door de havenautoriteiten. Het mag ook niet vertraagd worden ontvangen, of naar een andere Chinese bestemming worden doorgevoerd.
Volgens de officiële Chinese verklaring zou de afzegging van de 12.000 ton niets te maken hebben met de tarievenoorlog, maar om kwaliteitseisen die ook voor andere landen gelden. Desalniettemin is de actie een duidelijk strategisch gerichte aanval op de achterban van de Amerikaanse president Trump. De varkensproductie van Iowa, North-Carolina en Minnesota leveren ongeveer 60 procent van de export naar China. Het gaat niet slechts om de 12.000 ton, maar tegelijkertijd importeert China nu de bulk van haar varkensvlees uit Brazilië en Spanje.
Dat zorgt nu al voor paniek bij de Amerikaanse producenten die de prijs van varkensvlees zien kelderen. Toen het nieuws van de afzegging in de VS bekend werd, leidde het onmiddellijk tot een daling van de aandelen van de grote varkens-integraties en vleesverwerkende bedrijven in de VS. Op de termijnbeurs daalde de Amerikaanse varkensvleesprijs in korte tijd met 6,5 procent.
Tijdens de laatste EuroTier vertelden verschillende Chinese vertegenwoordigers dat hun overheid intensief bezig was met strategische voorbereidingen op een tweede ambtstermijn van Trump. Onder andere de contacten met Brazilië zijn aangehaald. Brazilië en Spanje vertegenwoordigen inmiddels 48 procent van de Chinese varkensvleesimport. Tegelijkertijd is de Chinese import ervan uit de VS gedaald naar 18 procent, terwijl dat in 2023 nog 32 procent was. De verschuiving in handel betreft een waarde van bijna 1,2 miljard dollar. Door de Chinese acties is in één klap weer duidelijk geworden hoe de agrarische productie essentieel is voor de geopolitieke verhoudingen in de wereld.







