Honden zijn beter dan katten aangepast aan een omnivoor dieet.

Honden zijn beter dan katten aangepast aan een omnivoor dieet en produceren bijvoorbeeld meer amylase, waardoor ze zetmeel beter kunnen verteren. Terwijl katten bij een hoog zetmeelgehalte in hun voer eerder maagdarmproblemen krijgen.

Plantaardige voeding

Kayser et al. (2024) gaan dieper in op de rol van koolhydraten in honden- en kattenvoeders. Honden en katten hebben geen nutritionele behoefte aan koolhydraten, maar koolhydraten fungeren – naast vet – wel als energiebron. Koolhydraten worden vooral aan petfood toegevoegd als functioneel ingrediënt. De verstijfseling van zetmeelkorrels ondersteunt bijvoorbeeld het extrusieproces. Zetmeel is overigens ook een belangrijke bron van glucose voor beide diersoorten en vezels spelen een rol bij de darmgezondheid en als voedingsbron voor de microben in het maagdarmkanaal. De fysiologische effecten van vezelfracties hangen samen met de oplosbaarheid, fermenteerbaarheid en viscositeit. Kayser et al. pleiten dan ook voor een goede karakterisering van vezelcomponenten van petfood.

Peng Li & Guoyao (2024) raden veganistische honden- en kattenvoeders af. Voor honden bevatten deze vaak te weinig calcium, kalium, natrium en methionine, terwijl katten op een voer zonder dierlijke ingrediënten onvoldoende eiwit, arginine, taurine en kalium binnenkrijgen. Volgens Harsini et al. (2024) zijn deze tekortkomingen overigens eenvoudig op te lossen door de juiste supplementen toe te voegen aan vegan petfood.

Aminozurenmetabolisme

Peng Li & Guoyao publiceerden in 2023 een artikel waarin zij ingaan op het aminozurenmetabolisme bij hond en kat. Katten hebben een hogere behoefte aan onder meer arginine, taurine, cysteïne en tyrosine dan honden. Oudere honden en katten hebben meer hoogwaardig, dierlijk eiwit nodig om verlies van bot- en spiermassa en -functie tegen te gaan. Peng Li & Guoyao (2023) adviseren 32 procent dierlijk eiwit op drogestofbasis voor honden op leeftijd en 40 procent voor oudere katten.

Rauwvleesvoeding voor honden en katten wint aan populariteit, omdat dit ‘natuurlijker’ zou zijn. Kazimierska et al. (2024) wijzen erop dat hier ook risico’s aan kleven. Niet alleen de nutritionele balans, maar met name ook de microbiologische kwaliteit en veiligheid kunnen onvoldoende zijn, met risico’s op besmetting met pathogene bacteriën en parasieten.

Micronutriënten

Barroso et al. (2024) bespreken in hun overzichtsartikel de rol van vitaminen, mineralen, spoorelementen en plantenextracten als modulator van het immuunsysteem van honden. Wetenschappelijk bewijs voor een dergelijk effect blijkt schaars. Barroso et al. vonden slechts twee publicaties waarin kleine positieve effecten van vitamine C en E werden gevonden op de immuunfunctie. Organisch gebonden mineralen lijken een iets betere immuunrespons op te leveren dan anorganische mineralen.

Voor wat betreft de fytogene producten (carotenoïden, polyfenolen) werden wel wat positieve (ontstekingsremmende, antioxidant, immuunmodulerende) effecten gevonden. De auteurs benadrukken dat er meer onderzoek nodig is om de optimale samenstelling, combinatie en dosering – en eventuele bijwerkingen en langetermijneffecten – van fytonutriënten te bepalen voor honden in verschillende levensfases.

Overgewicht

Zwaarlijvigheid is een groeiend probleem bij honden en katten. Montoya et al. publiceerden dit jaar een overzicht van de situatie in de Verenigde Staten. Zij constateerden dat ongeveer een kwart van de jongvolwassen honden en 40 procent van de katten in de VS te dik zijn en dat dit aandeel toeneemt met toenemende leeftijd. Montoya et al. pleiten voor preventie. Onder begeleiding van een dierenarts kan voor puppy’s en kittens al een voedingsplan worden opgesteld om problemen in het latere leven te voorkomen.

Een lagere energieopname en minder vetrijke voeders helpen om zwaarlijvigheid tegen te gaan. Villaverde & Chandler (2022) adviseren in dat kader blikvoer voor katten. Deze voeders bevatten meer water en worden meestal niet ad lib verstrekt, waardoor de katten minder energie opnemen dan bij droge brokjes.

Trends en ontwikkelingen

Honden- en kattenbaasjes hechten steeds meer belang aan de gezondheid en het welzijn van hun dieren. Dat betekent dat zij ook meer geld uitgeven aan de verzorging en de voeding. De wereldwijde markt voor producten voor gezelschapsdieren groeit de komende jaren naar 500 miljard dollar in 2030 (Howarth, 2024). Een groot deel van die groei komt van supplementen, zoals probiotica, vitaminen en visolie. Mensen besteden meer aandacht aan hun eigen darmgezondheid en kiezen voor hun huisdieren ook vaker voor bijvoorbeeld probiotica.

Petfood is verantwoordelijk voor ongeveer driekwart van de totale gezelschapsdierenindustrie. De ‘rauw-voer-trend’ leidt tot meer gevriesdroogde hondenvoeders, om de houdbaarheid van deze producten te verbeteren. Toch behouden conventionele droge brokken en blikvoer het grootste aandeel in het petfoodaanbod.

Nieuwe technologieën en methodes

Kumar (2024) benadrukt in een mini-review de kansen die nieuwe technologieën (AI), nieuwe ingrediënten (met gezondheids- of duurzaamheidsvoordelen), nieuwe processingmethodes en wetenschappelijke inzichten in voeding en gezondheid bieden in de ontwikkelingen bij petfood. Veiligheid en kwaliteit mogen daarbij natuurlijk nooit ondersneeuwen. Ook de smakelijkheid en acceptatie van het voer blijven belangrijk, zeker voor katten (Watson et al., 2023).

Dementieverschijnselen bij hond en kat

Onder invloed van stress en ouderdom veranderen de cognitie en het gedrag van honden en katten (Bermingham et al., 2024; McGrath et al., 2024). McGrath en co-auteurs beschrijven de rol van de domesticatie van katten, de manier waarop ze gehouden worden en de voeding.

Door goede voeding en verzorging worden honden en katten steeds ouder en daarmee is duidelijk geworden dat ook onze huisdieren op latere leeftijd te maken kunnen krijgen met Alzheimerachtige cognitieve achteruitgang en gedragsveranderingen (CDS: cognitive dysfunction syndrome). Het is al langer bekend dat tekorten aan vitaminen en mineralen kunnen leiden tot stemmingswisselingen, angst en agressie bij mens en dier en dat ook het darmmicrobioom hier een rol in speelt.

McGrath et al. en Bermingham et al. geven een overzicht van supplementen

(B-vitaminen, carnitine, arginine, antioxidanten, omega 3-vetzuren, middenlangketenige vetzuren, fosfolipiden en de aminozuren Trp en Tyr als precursor voor de neurotransmitters serotoninen en dopamine) die de symptomen van CDS bij honden kunnen reduceren en waar mogelijk ook katten baat bij kunnen hebben.

Deel dit artikel

Carolien Makkink