Terwijl ik deze column schrijf, stel ik met enige verwondering vast dat we alweer in december zijn aanbeland. Het schijnt zo te zijn dat wanneer je ouder wordt, de jaren steeds sneller voorbij gaan. Ik vraag mij met mijn 41 lentes oprecht af waar 2023 is gebleven. Dit kalenderjaar, dat in mijn perceptie echt om is gevlogen, was voor De Molenaar een bijzonder jaar. We vierden ons 125-jarig bestaan.
Een mijlpaal waarop we trots mogen zijn. Ik had dit jaar de eer om achterin elke editie van De Molenaar de jubileumpagina’s te verzorgen. De laatste aflevering lees je vanaf pagina 86. De middagen dat ik in het verleden ronddwaalde waren oprecht een feestje. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de eerste decennia het leukst waren om doorheen te spitten: het keurig nette taalgebruik, het wederzijds respect, maar ook de kneuterigheid waarnaar we met zijn allen stiekem nog wel eens terugverlangen. Indrukwekkend was het tijdvak 1940-1945, niet voor niets spendeerden we daar maar liefst drie afleveringen aan.
Dit eindejaarsnummer vormt het sluitstuk van ons jubileumjaar. We blikken in verschillende artikelen terug op 125 jaar ontwikkelingen in deze sector, van nutritie tot techniek en van transport tot grondstoffen. Voor de ‘oudere’ lezer zal het waarschijnlijk veel ‘o ja’-momenten opleveren, voor de jongere lezer (waar ik mijzelf ook nog onder schaar) is het waarschijnlijk meer ‘o dat wist ik niet, wat leuk om te weten.’ Met zijn allen hebben we er hard aan gewerkt om er iets moois van te maken. Ik wens je veel leesplezier toe!









