Onderzoek gepubliceerd in Pacific Conservation Biology geeft aan dat de milieu-impact van honden vaak wordt onderschat. Naast directe effecten zoals predatie en verstoring, zijn ook chemische vervuiling, ziekteoverdracht en de milieubelasting van hondenvoer substantiële bedreigingen, aldus de auteurs. De productie van hondenvoer zou zorgen voor 151 megaton CO2 per jaar, 0,8–1,2 procent van het mondiale landbouwgrondgebruik en tot 13,5 procent van de jaarlijkse vangst van wilde vis.
De onderzoekers stelden dat petfoodproducenten een rol kunnen spelen in bewustwording van consumenten rondom de milieu-impact van hun huisdier. De NVG gaf desgevraagd aan geen statement te hebben rondom de milieu-impact van huisdieren, maar dat de leden veel initiatieven nemen op het gebied van duurzaamheid.
Kort erna verscheen er een bericht van NVG rondom het onderwerp op de website. Hierin geeft de NVG aan dat de petfoodindustrie vaak gebruikmaakt van reststromen en bijproducten uit de humane voedingsindustrie. ‘Door het verwerken van (veelal dierlijke) producten die mensen niet consumeren, wordt de ecologische voetafdruk van huisdiervoeding aanzienlijk beperkt. Wordt bij het berekenen van de milieu-impact geen rekening gehouden met het gebruik van deze bijproducten, dan leidt dit tot een onjuiste en vaak te hoge inschatting.
Dit heeft te maken met het zogenaamde massa-allocatieprincipe’, schrijft NVG op de website. Naast het benutten van bijproducten werken fabrikanten volgens NVG op veel meer manieren aan het verminderen van hun milieuimpact, bijvoorbeeld door de inzet van alternatieve eiwitten, gebruik van lokale grondstoffen, recycling van energie en water, energiereducerende processen, en recyclebare verpakkingen.







