Wat is de invloed van voeders met een hoog aandeel zonnebloemschroot op de prestaties van jonge kalkoenen? Dat onderzochten Hong et al. (2024). Als een deel van de mais en sojaschroot in het controlevoer werd vervangen door 15 procent zonnebloemschroot, dan verbeterden de groei en de voederconversie in de eerste vier weken. Zowel het proefvoer als het controlevoer bevatte een cocktail van enzymen om de voervertering te verbeteren. De vertering van drogestof en eiwit en de karkaskwaliteit verschilden niet tussen beide voeders.

Corn fermented protein

Scholey et al. (2024) beproefden een andere eiwitbron, een eiwitrijk bijproduct van de bio-ethanolproductie uit mais (corn fermented protein, CFP), ter vervanging van sojaschroot of -isolaat in kalkoenenvoeders. Zij vonden dat de jonge kalkoenen beter groeiden met 8 procent CFP dan op het controlevoer, terwijl de voeropname en voederconversie niet significant verschilden. De stikstofretentie en eiwit- en aminozurenvertering verbeterden ook door het gebruik van 8 procent CFP. Bijkomend voordeel van de toepassing van CFP was de lagere koolstofvoetafdruk door het lagere sojagehalte in het voer.

Ook Verbeek et al. publiceerden dit jaar een studie naar de perspectieven van ddgs als eiwitbron in de voeding van kalkoenen. Ook zij concluderen dat verschillende ddgs-producten een uitstekende bron van metaboliseerbare energie en verteerbare aminozuren voor kalkoenen zijn. Het optimale inmengingspercentage hangt af van het type ddgs.

Zwarte soldatenvlieg

Ognik et al. publiceerden in 2020 een studie naar de inmenging van volvet soldatenvlieglarvenmeel in het voer van jonge kalkoenen. Zij concludeerden dat meer dan 5 procent van dit meel negatieve effecten heeft op het vetmetabolisme, de vetoxidatie en de vetaanzet in de lever. Tot een gehalte van 5 procent larvenmeel zagen zij geen nadelige effecten.

Varkensbloedplasma

Ook gesproeidroogd varkensbloedplasma kan worden gebruikt als eiwitbron in kalkoenenvoeders. Kozlowski (2024) verstrekte een voer met 2 procent gedroogd bloedplasma aan mannelijke kalkoenkuikens in de eerste vier levensweken. Het controlevoer was gebaseerd op mais en soja. Op een leeftijd van 28 dagen werden alle dieren gedurende 24 uur onderworpen aan hittestress, een verhoogde hokbezetting en een voerovergang. Deze stressbehandeling simuleerde de overgang van de broederij naar de mesterij in de praktijk.

Na vier weken kregen alle dieren hetzelfde voer, zonder bloedplasma. De kalkoenen die in de eerste levensweken bloedplasma in hun voer hadden gekregen groeiden sneller en bereikten een hoger lichaamsgewicht op zes en negen weken leeftijd dan de dieren op het controlevoer. Dit suggereert dat de dieren die bloedplasma in hun voer hadden gehad beter bestand waren tegen de stresschallenge.

Op twintig weken leeftijd was het verschil in groei verdwenen, maar bij de kalkoenen op het proefvoer werden minder voetzoollaesies aangetroffen. Er werden geen verschillen in slachtopbrengsten geconstateerd. Yilmaz publiceerde dit jaar een review, waarin hij voermaatregelen ter voorkoming van voetzoolzweren bij kalkoenen en ander pluimvee op een rijtje zet. Additieven zoals pre- en probiotica, enzymen en tanninen kunnen hierbij behulpzaam zijn.

Vitaminen

Gilbert Weber van DSM Nutritional Products benadrukte in 2010 dat de verbetering van het genetische potentieel van hedendaagse kalkoenen vraagt om een heroverweging van de vitaminevoorziening. Onderzoek door fokkerijorganisaties en vitamineleveranciers biedt aanknopingspunten om de vitaminevoorziening van hoogproductieve kalkoenen beter af te stemmen op hun behoeften.

Een uitgebreid overzicht van actuele kennis over vitamine A bij pluimvee geven Shastak en Pelletier (2023) in een artikel. Zij concluderen dat kalkoenen (evenals andere pluimveecategorieën) baat hebben bij een hoger vitamine A-gehalte in hun voer dan de huidige NASEM-aanbevelingen, ter ondersteuning van hun immuunsysteem, de antioxidantstatus en de reproductieresultaten.

Kalkoenen hebben – net als andere pluimveecategorieën – baat bij een hoger vitamine A-gehalte in hun voer dan de huidige NASEM-aanbevelingen voorschrijven.

Deel dit artikel

Carolien Makkink